Oud Thielt, van Bellootjesschoole tot De Traagheid

In de Tieltse Krommewalstraat, waarvan de geschiedenis tot 1390 terug gaat, bouwde fotograaf en costumier Richard Maes in 1912 met allerlei afbraakmateriaal een heel bijzonder en enigszins bizar pand dat hij toepasselijk Oud Thielt noemde.

 
 

De 16de eeuwse gevel toont een fantasierijke mix van traditionele historische stijlen met o.m. het in steen gegrifte opschrift ‘BellootjesSchoole’ wat volgens sommige bronnen Gekkenschooltje betekende en waarover de Gazette van Thielt destijds schreef dat het een bewaarschool was “waar alle notabelen van Thielt hunne eerste opleiding genoten”. Een andere bron verwijst naar ene Petus Belot die een privéschooltje had en in 1704 gedagvaard werd tot het betalen van achterstallige belastingen.

 
 

Maar terug naar de eigenzinnige Richard Maes. In de feestzaal achter de statige gevel probeerde hij een beeld van Tielt in de 16de en 17de eeuw op te roepen door met muurschilderingen en in zavelsteen gemetste miniatuurgebouwen, zoals een replica van de drie meter hoge hallentoren, een trompe-l’oeileffect te creëren.

 
 

Daar ontstond snel ook ‘Maeskes z’n cinema’: de eerste bioscoop waar stomme films met pianobegeleiding werden vertoond. Tijdens de eerste wereldoorlog brachten de Duitsers er hun ‘Soldaten Kino I’ in onder zodat de manschappen die aan het IJzerfront soldaten vochten in Tielt even aan de oorlogsgruwel konden ontsnappen. De zaal werd in 1921 vergroot maar ‘Maeskes z’n cinema’ verloor de ongelijke concurrentiestrijd met ‘echte’ filmzalen als de Nova, de Movi (nu Theater Malpertuis) en de met een nogal kwalijke reputatie gezegende Rio in de Hoogstraat. Tot ook deze bioscopen de deuren moesten sluiten door de opkomst van de Alfa in Pittem die tot ver in de vorige eeuw de ‘place to be’ was voor de Westvlaamse filmliefhebbers. Vooraan baatte Richard Maes tot 1923 een café uit. Hij werd ‘opgevolgd’ door meerdere uitbaters en in 1940 werd de zaal waar ook het VNV-lokaal was ondergebracht door een Duitse bom getroffen.

Van eind jaren zestig tot in 1979 werd de cinemazaal omgedoopt tot De Pendel: een jeugdcafé met dancing. Daarna ging het spectaculair bergaf met ‘Oud Thielt’ en raakte het levenswerk van Richard Maes steeds meer in verval. De zaal werd meerdere jaren door theater Malpertuis gebruikt als decor- en opslagruimte tot er zich in 2016 met Gilberte Watté eindelijk een nieuwe wind aandiende die bereid was ‘Oud Thielt’ een nieuwe toekomst te geven. De huisdokter kocht het pand, renoveerde het met hart, ziel en smaak en toverde het om tot ‘De Traagheid’, open in de herfst van 2017.